» Newsletter

» Szukaj
Google
Web strazak.com
» Reklama





┼╗yciorysy

kpt. Józef HŁASKO

Urodzi┼é si─Ö w 1863 r. Pochodzi┼é ze starej szlachty witebskiej, ale mieszka┼é i wychowywa┼é si─Ö w Warszawie. Tu te┼╝ chodzi┼é do gimnazjum. B─Öd─ůc uczniem klasy si├│dmej, zosta┼é karnie z niej wyrzucony za podanie kwiat├│w wielkiej polskiej aktorce Helenie Modrzejewskiej, kt├│r─ů w┼éadze carskie zmusi┼éy do emigracji. Fakt ten zamkn─ů┼é mu drog─Ö do dalszego kszta┼écenia w kraju. Musia┼é wi─Öc wst─ůpi─ç do szko┼éy wojskowej w Odessie. W lipcu 1895 r. rozpocz─ů┼é dzia┼éalno┼Ť─ç w Warszawskiej Stra┼╝y Ogniowej (WSO), gdzie da┼é si─Ö pozna─ç jako wyj─ůtkowo odwa┼╝ny oficer, czym zyska┼é sobie podziw i uznanie zar├│wno koleg├│w, jak i prze┼éo┼╝onych. W 1901 r. przeniesiono go do Oddzia┼éu V na Pradze, kt├│rego by┼é dow├│dc─ů w stopniu kapitana. Pe┼éni┼é ci─Ö┼╝k─ů s┼éu┼╝b─Ö, gdy┼╝ prawie codziennie powstawa┼éy w tej dzielnicy po┼╝ary trudne do ugaszenia, bo mia┼éa ona w wi─Ökszosci zabudow─Ö drewnian─ů. Podczas jednego z nich uratowa┼é z p┼éomieni dw├│jk─Ö dzieci. W 1907 r., kiedy wielka kra p┼éyn─ůca wezbran─ů Wis┼é─ů porwa┼éa w├│z z koniem i wo┼║nic─ů, H┼éasko z jednym ze stra┼╝ak├│w ruszy┼é ┼é├│dk─ů na pomoc. Po uratowaniu wo┼║nicy rozentuzjazmowani warszawiacy, obserwuj─ůcy zdarzenie, zanie┼Ťli dzielnego kapitana na ramionach do stra┼╝nicy. Dosta┼é za ten czyn Z┼éoty Medal za Ratowanie Gin─ůcych i ... rachunek za rzekomo uszkodzon─ů ┼é├│d┼║ ratunkow─ů. Dla carskich w┼éadz H┼éasko, mimo bohaterstwa, by┼é cz┼éowiekiem nieprawomy┼Ťlnym, kt├│ry manifestowa┼é sw├│j patriotyzm, dokszta┼écaj─ůc m.in. dzieci w ojczystym j─Özyku. Gdy podj─Öto pr├│b─Ö odsuni─Öcia go od stanowiska, zachowa┼é si─Ö jak bohater, wzbudzaj─ůc entuzjazm mieszka┼äc├│w i podziw w┼éadz. Podczas po┼╝aru na ul. Ptasiej, w ekstremalnie trudnych warunkach, na w┼éasnych barkach wyni├│s┼é z p┼éomieni sze┼Ť─ç os├│b, a siedem wraz z kilkoma stra┼╝akami sprowadzi┼é bezpiecznie na d├│┼é. Za ten czyn awansowano go na zast─Öpc─Ö naczelnika WSO, czyni─ůc r├│wnocze┼Ťnie z┼éo┼Ťliwe intrygi. W 1905 r. za┼╝─ůdano od niego nazwisk przyw├│dc├│w strajku stra┼╝ackiego. Nie zdradzi┼é ich, przez co narazi┼é si─Ö na natychmiastow─ů dymisj─Ö. Z czasem przywr├│cono go do s┼éu┼╝by, ale bacznie obserwowano. Gdy w 1915 r. uchodz─ůce z Warszawy w┼éadze carskie zarz─ůdzi┼éy ewakuacj─Ö WSO, H┼éasko, jak tylko m├│g┼é, utrudnia┼é t─Ö akcj─Ö. Zmuszono go do wyjazdu, gro┼╝─ůc rozstrzelaniem. Wyjecha┼é wraz z rodzin─ů i prawie trzystuosobow─ů za┼éog─ů do Moskwy, do┼Ťwiadczaj─ůc w drodze licznych represji i poni┼╝e┼ä. W Moskwie, jako komendant wywiezionej stra┼╝y i zarazem jedyny jej opiekun, prze┼╝y┼é najtrudniejsze chwile podczas rewolucji 1917 r. G┼é├│d, ci─ůg┼éy strach i troska o bezpiecze┼ästwo rodziny spowodowa┼éy u niego ci─Ö┼╝k─ů chorob─Ö serca. Powr├│ci┼é do kraju w 1918 r. Przez jaki┼Ť czas by┼é kierownikiem schroniska na Marymoncie, wkr├│tce jednak wr├│ci┼é do swojej ukochanej WSO. 1 listopada 1918 r. zosta┼é jej komendantem. Z┼éo┼╝y┼é w┼éadzom memoria┼é na temat niezb─Ödnej reformy WSO, postulowa┼é jej dalsz─ů motoryzacj─Ö i unowocze┼Ťnienie sprz─Ötu po┼╝arniczego. Dba┼é o popraw─Ö warunk├│w bytu stra┼╝ak├│w. W latach odradzania si─Ö niepodleg┼éej Polski najwa┼╝niejsza dla niego by┼éa jej obrona. Mimo zaawansowanej choroby, po┼Ťwi─Öci┼é ojczy┼║nie wszystkie swoje si┼éy. Wraz z dwoma synami broni┼é jej podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. By┼é cz┼éowiekiem cichym i nierz─ůdnym s┼éawy, chocia┼╝ ta otacza┼éa go z racji wielu bohaterskich czyn├│w. Zmar┼é w listopadzie 1922 r. w Warszawie jako jej bohater, wz├│r obywatela i stra┼╝aka, dow├│dcy, kt├│ry ca┼ée swoje ┼╝ycie po┼Ťwi─Öci┼é humanitarnej s┼éu┼╝bie po┼╝arniczej. Zosta┼é pochowany na Cmentarzu Pow─ůzkowskim.



< Powrˇt do listy Zyciorysˇw

© Jednostka OSP Olszowice 2004 - 2008