» Newsletter

» Szukaj
Google
Web strazak.com
» Reklama





┼╗yciorysy

in┼╝. J├│zef TULISZKOWSKI

Urodzi┼é si─Ö 4 lutego 1867 r. w Radziwi┼éowie Wo┼éy┼äskim. W domu rodzinnym panowa┼éa atmosfera mi┼éo┼Ťci i gor─ůcego patriotyzmu. Mia┼éa ona istotny wp┼éyw na jego dalsz─ů drog─Ö ┼╝yciow─ů. Ju┼╝ jako gimnazjalista rozpocz─ů┼é dzia┼éalno┼Ť─ç konspiracyjn─ů, tworz─ůc wraz z kolegami Ko┼éo Przysz┼éych Powsta┼äc├│w. Przeszed┼é w konspiracji intensywne szkolenie wojskowe. Szykuj─ůc si─Ö do walki z caratem, za zarobione na korepetycjach pieni─ůdze gromadzi┼é bro┼ä. Dzia┼éalno┼Ť─ç konspiracyjn─ů kontynuowa┼é jako student politechniki ryskiej. Wst─ůpi┼é w├│wczas do patriotycznej organizacji korporacyjnej Welecja, gdzie spotka┼é si─Ö z Ignacym Mo┼Ťcickim, opiekunem i wychowawc─ů m┼éodszych student├│w, przysz┼éym prezydentem niepodleg┼éej Polski. Interesuj─ůc si─Ö sprawami spo┼éecznymi, zetkn─ů┼é si─Ö z ruchem socjalistycznym, kt├│ry jednak porzuci┼é na rzecz idei demokratycznych, pozostaj─ůc im wierny do ko┼äca ┼╝ycia. W czasie studi├│w wst─ůpi┼é potajemnie do Ochotniczej Stra┼╝y Po┼╝arnej w Rydze, gdzie przez 6 lat ci─Ö┼╝kiej pracy przeszed┼é wszystkie szczeble stra┼╝ackiej s┼éu┼╝by. Uczestnicz─ůc w gaszeniu wielu gro┼║nych po┼╝ar├│w, odni├│s┼é wiele obra┼╝e┼ä. Najpowa┼╝niejsze podczas ratowania ┼╝ycia swemu komendantowi i dwojgu dzieciom. Po sko┼äczeniu z odznaczeniem studi├│w, otrzyma┼é tytu┼é in┼╝yniera mechanika budowy maszyn oraz specjalisty z dziedziny po┼╝arnictwa i budownictwa. Mimo wielu intratnych propozycji pracy, wybra┼é stra┼╝ack─ů s┼éu┼╝b─Ö. Zwiedzi┼é szereg nadba┼étyckich stra┼╝y. Przez par─Ö miesi─Öcy s┼éu┼╝y┼é w miejskiej stra┼╝y ogniowej w Rydze. W Kijowie, gdzie najpierw wsp├│┼éorganizowa┼é OSP, dowodzi┼é wieloma trudnymi akcjami. W konkursie na projekt odbudowy po po┼╝arze wielkiej cukrowni zdoby┼é dwa pierwsze miejsca. W 1903 r. osiad┼é w Warszawie, gdzie kontynuowa┼é dzia┼éalno┼Ť─ç konspiracyjn─ů i o┼Ťwiatow─ů. Organizowa┼é ─çwiczenia stra┼╝ackie w szko┼éach. Tworzy┼é liczne stra┼╝e ochotnicze, w kt├│rych gromadzi┼é bro┼ä i zak┼éada┼é organizacje paramilitarne. Przed przyst─ůpieniem do pracy w firmie stra┼╝ackiej Ignis zwiedzi┼é kilka jednostek stra┼╝y w Niemczech i Austrii, a w znanych fabrykach po┼╝arniczych Magirusa, Knausta i Brauna zapozna┼é si─Ö z produkcj─ů samochod├│w po┼╝arniczych i innego sprz─Ötu po┼╝arniczego. Po powrocie do kraju ulepszy┼é drabin─Ö po┼╝arnicz─ů, zmodernizowa┼é sikawk─Ö, opracowa┼é nowy typ kasku, he┼ém dymowy, zatrza┼Ťnik i podpink─Ö. W 1906 r. rozpocz─ů┼é prac─Ö w Fabryce Wyrob├│w Drzewnych w Zwierzy┼äcu Lubelskim. Pracowa┼é w niej m.in. nad ulepszeniem narz─Ödzi po┼╝arniczych, opracowa┼é sygnalizacj─Ö gestow─ů. Wsp├│┼épracowa┼é przy tworzeniu wielu stra┼╝y oraz organizacji zjazd├│w stra┼╝ackich. Napisa┼é pionierski podr─Öcznik dla stra┼╝ak├│w pt. Walka z po┼╝arem (1909). W 1910 r. powr├│ci┼é do Warszawy i podj─ů┼é prac─Ö w Centralnym Towarzystwie Rolniczym. Przez pi─Ö─ç lat odwiedzi┼é 700 miejscowo┼Ťci, gdzie uczy┼é zasad bezpiecze┼ästwa, propagowa┼é budownictwo niepalne i zach─Öca┼é do tworzenia OSP. Sam zorganizowa┼é ich 71, a 200 zlustrowa┼é. Bra┼é tak┼╝e czynny udzia┼é w mi─Ödzynarodowym ruchu stra┼╝ackim. W 1915 r. powierzono mu obowi─ůzki naczelnika Warszawskiej Stra┼╝y Ogniowej. Dzi─Öki niemu szybko odbudowano si┼é─Ö jednostki, odtworzono zagrabiony przez Rosjan sprz─Öt, pojazdy i konie. W porozumieniu z kuri─ů warszawsk─ů utworzono s┼éu┼╝b─Ö duszpastersk─ů. Tuliszkowski, jako wielki zwolennik nowoczesno┼Ťci, rozpocz─ů┼é motoryzacj─Ö stra┼╝y, sprowadzaj─ůc wspania┼éy na ├│wczesne czasy samoch├│d po┼╝arniczy marki Hans Lloyd, kt├│ry osobi┼Ťcie dostosowa┼é do warunk├│w warszawskich. W tym czasie du┼╝o podr├│┼╝owa┼é po Europie. Planowa┼é reorganizacj─Ö i dalsze unowocze┼Ťnianie WSO. Nale┼╝a┼é do czo┼éowych organizator├│w I Og├│lnokrajowego Zjazdu Stra┼╝y Ogniowych z Kr├│lestwa Polskiego (1916), na kt├│rym przedstawi┼é referat pt. Przysz┼éa organizacja stra┼╝y ogniowych w odrodzonej Polsce. W listopadowe dni 1918 r. wzi─ů┼é udzia┼é w walce zbrojnej z okupantem niemieckim, za co zosta┼é odznaczony Krzy┼╝em Walecznych. 1 listopada 1918 r., z przyczyn od siebie niezale┼╝nych, zrezygnowa┼é z kierowania WSO i rozpocz─ů┼é prac─Ö w Wojsku Polskim, gdzie zorganizowa┼é ochron─Ö przeciwpo┼╝arow─ů na wysokim poziomie, tworzvc 70 wojskowych stra┼╝y po┼╝arnych i liczne pogotowia przeciwpo┼╝arowe. W nast─Öpnych latach organizowa┼é ochron─Ö przeciwpo┼╝arow─ů w resorcie komunikacji (1926-1937) i w przemy┼Ťle cukrowniczym. Du┼╝o publikowa┼é. W Przegl─ůdzie Po┼╝arniczym zamie┼Ťci┼é ponad 130 artyku┼é├│w, ┼é─ůcznie z g┼éo┼Ťnym projektem Szko┼éy Po┼╝arniczo-Budowlanej w Warszawie (1924), wydanym nast─Öpnie w postaci broszury. Napisa┼é 30 ksi─ů┼╝ek, w tym siedmiotomow─ů Obron─Ö przed po┼╝arami, najpe┼éniejsze dzie┼éo po┼╝arnicze w przedwojennej Polsce, kt├│re wzbudzi┼éo du┼╝e zainteresowanie zagranicznych fachowc├│w. W latach 1927-1931 by┼é redaktorem naczelnym pisma fachowego Stra┼╝actwo Zawodowe, adresowanego do oficerskiej kadry po┼╝arniczej w Polsce. Do ostatnich dni ┼╝ycia pracowa┼é zawodowo. Zmar┼é 26 stycznia 1939 r. Na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie ┼╝egna┼éo go tysi─ůce stra┼╝ak├│w. Medalem Honorowym im. J├│zefa Tuliszkowskiego, ustanowionym 11 pa┼║dziernika 1993 r., komendant g┼é├│wny Pa┼ästwowej Stra┼╝y Po┼╝arnej, szef Obrony Cywilnej Kraju nagradza osoby za wybitne osi─ůgni─Öcia w pracy zawodowej i dzia┼éalno┼Ťci spo┼éecznej w dziedzinie ochrony przeciwpo┼╝arowej oraz za szczeg├│lne wyr├│┼╝nienie si─Ö podczas akcji ratowniczych.



< Powrˇt do listy Zyciorysˇw

© Jednostka OSP Olszowice 2004 - 2008